ببر آغاز گر قرن پانزدهمسال ۱۴۰۱ بنا به دلایلی که در یکی از پستهای قبلی ذکر شد به یقین اولین سال قرن پانزدهم است. این سال بنا به تقویم چینی سال ببر است و لحظهی تحویل آن نیز  ساعت هفت و سه دقیقه و بیست و شش ثانیهی عصر روز یکشنبه بیست و نهم اسفند است. یعنی ما در آن لحظه از آخرین روز اسفند ماه،  قرن چهاردهم را تمام میکنیم و وارد قرن پانزدهم میشویم. برای دوستانی که هنوز ابهام دارند باید عرض کنم که ما در تقویم سال صفر نداریم! یعنی  اول فروردین سالی که پیامبر(ص) در آن هجرت کردند سال ۱ هجری شمسی است پس اول فروردین سال ۱۰۱ دقیقا صد سال از مبداء یا آغاز سال  ۱ گذشته بود و ما وارد قرن دوم شده بودیم . بنابراین تمام بحث این است که از آغاز فروردین سال۱ که مبدا است تا اول فروردین  ۱۴۰۱ دقیقا ۱۴۰۰ سال  تمام یا چهارده قرن تمام گذشته نه ۱۴۰۱ سال.  البته اگر سالی که در آن پیامبر(ص) هجرت کرد سال صفر هجری نامیده میشد مسئله فرق میکرد و ما به خوبی میدانیم که سال صفر نداریم!!  بد نیست بدانید که در سال ۲۰۰۰ نیز همین موضوع اتفاق افتاد یعنی خیلیها فکر میکردند که سال ۲۰۰۰ اولین سال قرن بیست و یکم است و بعضیها هم فکر میکردند این بحث چندان مهم نیست و دلبخواهی است و هر دو گروه درست میگویند!!.در حالی که این نه یک موضوع دلبخواهی بلکه یک موضوع دقیق ریاضی است یعنی اول اینکه ما در تقویم سال صفر نداریم و آغاز سالی که در آن مسیح متولد شده سال شمارهی ۱ نامیده شده و بنابراین ۲۰۰۰ سال بعد از سال ۱ میشود سال  ۲۰۰۱  و به همین دلیل آغازسال ۲۰۰۱ آغاز هزارهی سوم یا آغاز قرن بیست و یکم بوده است. + نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم اسفند ۱۴۰

شرح تصویر: ژاندارک در آتش میسوزد!بنیاد یا سامانهیی که در قرن سیزدهم (1231) توسط کلیسای کاتولیک(پاپ گریگوری نهم) به منظور جستجو، شکنجه، اعتراف گیری، محاکمه و مجازات بیدینها و مُنکران خداوند و مخالفان کلیسای کاتولیک و مخالفان آموزههای کلیسا در کشورهای مختلف مسیحی تاسیس شد. روش کار دادگاهها یا بهتر است بگوییم بیدادگاههای زیر مجموعهی این بنیاد  ابتدا فراخوانی این قبیل افراد و و دعوت آنها به اقرار گناه خود و توبه و در صورت امتناع یا انکار، تهدید یا زندانی کردن آنها برای اعتراف کردن به گناه و توبه بود. در صورتی که شخص  مقاومت میکرد و بر عقاید خود پای میفشرد برای اعتراف گیری از او به شکنجههای وحشیانه از قبیل شلاق زدن و سوزاندن اعضای بدن با میلههای گداخته یا کور کردن او متوسل میشدند و در نهایت او را اعدام میکردند یا برای سوزاندن کامل به تیر آهنی میسپردند(میله آهنی یک سیخ یا میلهیی از آهن بود که آن را بر زمین استوار میکردند و قربانی را  برای آتش زدن  به آن میبستند)  دامنهی این تعقیبها بسیار گسترده بود و هر کس از آدم عادی گرفته تا دانشمند و پژوهشگر میتوانست در معرض چنین اتهاماتی قرار گیرد، کور شود یا به هلاکت رسد. چه بسیار انسانهایی که به تهمت جادوگری، بیعفتی یا بیدینی در آتش سوزانیده نشدند.  چه بیگناهانی که صرفا برای تصفیه حساب شخصی یا سیاسی و انتقام جویی به تهمتِ کفر گویی دستگیر و  به دست آتش سپرده نشدند.   هراسی که به این ترتیب در جامعه پدید میآمد بیشتر اندیشمندان را از مخالفت در برابر آموزههای نادرست کلیسا باز میداشت و به این ترتیب مانع پیشرفت علم و توسعه میشد دو نمونهی بسیار برجسته و معروف  از این

ماه'>ماه گرفتگی یا خسوفی سرخ رنگ که به ماه سرخ یا ماه خونین معروف است و درشامگاه 25 اُردیبهشت سال 1401  روی داد که  متاسفانه در ایران قابل روئیت نبود زیرا چند ساعتی قبل از وقوع آن ماه در افق مغرب ایران غروب کرده بود. ولی این ماه در برخی از مناطق دیگر زمین مثل قارهی آمریکا به خوبی قابل روئیت بود و عکاسان بسیاری از این پدیدهی زیبای نجومی عکس برداری کردند که تصویر فوق یکی از آنهاست. در اینجا میخواهیم  ببینیم چرا چنین اتفاقی رخ میدهد.  من دریکی از مقالههای پیشین  این وبلاگ به پراکندگی ریلی اشاره کرده بودم بنابه آن قانون پرتوهای نور در برخورد با مولکولهایی با ابعاد کوچکتر از طول موج شان پراکنده میشوند که این پراکندگی  با عکس توان چهارم طول موج مرتبط است به این معنی که هر چه طول موج نوری کمتر باشد پراکندگی برای آن به مراتب بیشتر است. به همین دلیل نورهای سبز، آبی و بنفش موجود در خورشید که طول موجی کوتاهتر دارند به مراتب بیشتر از نورهای قرمز و نارنجی پراکنده میشوند و از پیشروی باز میمانند در عوض نورهای قرمز و نارنجی که طول موج بزرگتری دارند کمتر پراکنده میشوند و عبور میکنند و  مستقیما به ناظر میرسند  در یک ماه گرفتگی کامل زمین و خورشید و ماه در یک امتداد قرار میگیرند و زمین با قرار گرفتن بین ماه و خورشید به تمامی مانع عبور نور خورشید میشود. در این حالت ماه باید کاملا تاریک شود ولی بخشی از نور خورشید ازدرون لایهی اتمسفر  پیرامون حلقهی زمین عبور میکند و بر اثر شکست در اتمسفر زمین، نورهای کوتاه تر آن یعنی سبز و آبی و بنفش پراکنده میشوند ولی  نورهای قرمز و نارنجی از اتمسفر زمین گذر کرده خود را به سطح ماه میرسند وپس از برخو